زندگي مانند قصه ي مرد يخ فروش است.

از او پرسيدند:فروختي؟ گفت نخريدند تمام شد...

به خود آييم و بخواهييم

                    که انسان باشيم...

يا مقلب القلوب والابصار

يا مدبر اليل و النهار

يا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الي احسن الحال

اگر زمستان بگويد:«بهار در قلب من است.»

چه کسي زمستان را باور مي کند؟

ايستادگي کنيد تا روشني بخشيد

شمع هاي افتاده، خاموش مي شوند.

نقل شده است که پيغمبر اکرم (ص) نشسته بودند که سربازان اسلام يکي از فرماندهان دشمن را با دست و پاي زنجير کرده آوردند. وقتي چشمان مبارک پيامبر (ص) به اين منظره افتاد تبسم کردند  برخاستند و عباي خود را پهن کردند و فرمانده را نشاندند. فرمودندکه غل و زنجير را از دست و پاي او باز کنيد. اسير به حضرت عرض کردند: يا محمد (ص) چرا مي خندي؟ حضرت فرمودند: خنده ام از اين است که اينان تو را به سوي بهشت مي کشند و تو مي خواهي زنجير ها را پاره کني.حضت مقداري با او صحبت کردند و پس از آن فرمانده ي کفار همان جا اسلام آورد.

سه معجزه از برادرمان مسيح هست که تا کنون در کتاب مقدس ثبت نشده است:

اول اين که او کسي بود چون من و تو

دوم اين که او حس شوخ طبعي داشت

سوم اين که او مي دانست پيروز است، اگر چه مغلوب است.

من در ذات چيز چه دارم؟

خورشيد مي تابد و ابر مي بارد و ستاره مي درخشد و چشمه مي جوشد و رود مي خروشد و زمين مي رويد و گل

مي شکفد و پرنده مي خواند و نسيم مي وزد و ...

چرا که

تابش در ذات خورشيد است و بارش در ذات ابر.

جوشش در ذات چشمه است و خروش در ذات رود.

رويش در ذات زمين است و شکفتن در ذات گل.

خواندن در ذات پرنده است و وزش در ذات نسيم و ...

                                             که اگر جز اين بود........!؟

راستي من که انسانم و اشرف مخلوقات ،در ذات خويش چه دارم؟؟؟

خداوند حقيقت است

چنان چه حقيقت را بيان کرده باشي

يا حقيقت را کشف کرده باشي

خداوند را تجربه کرده اي

از درون و برون

خداوند زيبايي است

چنان چه چيز زيبايي خلق کرده باشي

در هر يک از اشکال بي نهايت

خداوند را تجربه کرده اي

از درون و برون

خداوند خوبي است

چنان چه کار خوبي انجام داده باشي

يا خوش نيت باشي

و چنان چه خوبي را درون خودت يا ديگران  ديده باشي

خداوند را تجربه کرده اي

از درون و برون

آنان مرا ديوانه مي پندارند چرا که روزهايم را به طلا نخواهم داد

من آنها را ديوانه مي پندارم چرا که گمان مي کنند روزهايم قيمتي دارند...

   مرگ،

پايان کبوتر نيست

برگ

از تو مرا

حس قشنگي است

حس سبز زيستن

ديشب باران گريه مي کرد

صدايش را مي شنيدند

ولي

از پشت پنجره نگاهش مي کردند

تا خيس نشوند

حالا فردا

کمي دير کند باران

نماز باران مي خوانند

به کعبه گفتم: تو از خاکي منم خاک

چرا بايد دور تو بگردم؟

ندا آمد: تو با پا آمدي بايد بگردي

برو با دل بيا تا من بگردم